hotele warszawa -

Harry nie zosta³,by patrzeæ jak Slughorn tryska œlin¹. Razem z Lun¹ poszli za Profecor McGonagall i stanêli po œrodku korytarza podnosz¹c ró¿d¿kê. "Piertotum --och, (...), Filch, nie teraz --” cz³owiek w podesz³ym wieku, dozorca w³aœnie przyszed³ utykaj¹c, krzycz¹c "Studenci nie w ³ó¿kach! Studenci na korytarzach!”Oni spodziwaj¹ siê ciebie jako ra¿¹cego idioty! ["They're supposed to be you blithering idiot!” "] - krzycza³a Mc Gonnagall. - Teraz idŸ i zró coœ sensownego. ZnajdŸ Irytka! - Irytka? - wymamrota³ Filh tak jakby nigdy wczeœniej nie s³ysza³ tego imienia. - Irytka, g³upcze, Irytka! Nie narzeka³eœ przypadkiem na niego przez ostatnie æwieræ wieku? IdŸ i znajdŸ

go. Filch niew¹tpliwie pomyœla³, ¿e profesor McGonagall odesz³a od zmys³ów, odkuœtyka³, przygarbiwszy ramiona, mamrocz¹c pod nosem. -A teraz ---Piertotum Locomator! - krzycza³a profesor McGonagall. I wszêdzie wzd³u¿ korytarza pomniki i zbroje zeskoczy³y ze swoich postumentów, i po dudni¹cych echem hukach na piêtrach wy¿ej i ni¿ej, Harry wiedzia³, ¿e wszystkie pozosta³e w ca³ym zamku zrobi³y to samo. “Hogwart jest zagro¿ony!” krzycza³a profesor McGonagall. “Ludzie granic, chroñcie nas, wype³nijcie swoj¹ powinnoœæ wobec szko³y!” Stukaj¹c i wrzeszcz¹c, armia ruchomych statu³ przesz³a obok Harry’ego, niektóre mniejsze, inne wiêksze ni¿ ¿ywi ludzie. By³y te¿ zwierzêta i szczêkaj¹ce zbroje wymachuj¹ce mieczami i kolczastymi kulami na ³añcuchach. -Teraz,

Potter - powiedzia³a McGonagall - by³oby lepiej, gdybyœ ty i panna Lovegood wrócili do waszych przyjació³ i przyprowadzili ich do Wielkiej Sali --- Powinnam obudziæ innych Gryfonów.” Wyszli na szczyt nastêpnych schodów, Harry i Luna odwracaj¹c siê przodem do ukrytego wejœcia do Pokoju ¯yczeñ. Kiedy biegli spotykali grupki uczniów, w wiêkszoœci maj¹cych p³aszcze podró¿ne za³o¿one na pi¿amy, prowadzonych na dó³ do Wielkiej Sali przez nauczycieli i prefektów. - To by³ Potter! - Harry Potter! - To by³ on, przysiêgam, po prostu go widzia³em! Ale Harry nie ogl¹da³ siê a¿ osi¹gnêli wejœcie do Pokoju ¯yczeñ, Harry pochyli³ siê przed zaczarowan¹ œcian¹, która

otwar³a hotele warszawa siê aby ich wpuœciæ, i on i Luna zbiegli prêdko po stromych schodkach. - Co...? Kiedy pokój pojawi³ siê na widoku, Harry zeœlizn¹³ siê z kilku schodków w szoku. Pokój by³ zapakowany, o wiele bardziej zat³oczony ni¿ wtedy, kiedy w nim ostatnio przebywali. Kingsley i Lupin patrzyli na niego, tak jak Oliver Wood, Katie Bell, Angelina Johnson i Alicia Spinnet, Bill i Fleur, i pan i pani Weasley. - Harry, co siê dzieje? – powiedzia³ Lupin, spotykaj¹c go na schodach. - Voldemort jest w drodze, barykaduj¹ szko³ê... Sneape ucik³... Co wy tu robicie? Sk¹d wiedzieliœcie?- Wys³aliœmy wiadomoœci do

reszty Gwardii Dumbledore’a – wyjaœni³ Fred. – Nie myœla³eœ, ¿e wszyscy przegapi¹ zabawê, Harry, i GD powiadomi³o Zakon i dalej to ju¿ jest jak lawina. - Co najpierw, Harry? – zawo³a³ George. – Co siê dzieje? - Ewaku³uj¹ m³odsze dzieci i wszyscy spotykaj¹ siê w Wielkiej Sali, ¿eby siê zorganizowaæ – powiedzia³ Harry. – Walczymy. Odpowiedzia³ mu wielki ryk i ruch w stronê schodów, zosta³ przydnieciony do œciany, kiedy biegli obok niego, wymieszani cz³onkowie Zakonu Feniksa, Gwardii Dumbledore’a i starej dru¿yny Quiditcha Harry’ego, wszyscy ze wzniesionymi ró¿czkami wychodzili na g³ówny zamek. - ChodŸ, Luna – zawo³a³ Dean, kiedy ich mija³, wyci¹gaj¹c

swoj¹ woln¹ rêkê, ona chwyci³a j¹ i pod¹¿y³a za nim w górê schodów. T³um topnia³. Tylko niewielka grupka ludzi pozostawa³a z ty³u w Pokoju ¯yczeñ i Harry przy³¹czy³ siê do nich. Pani Weasley zmaga³a siê z Ginny. Wokó³ nich stali Lupin, Fred, George, Bill i Fleur. - Jesteœ za m³oda! – pani Weasley krzycza³a na córkê kiedy Harry podszed³. – Nie pozwolê na to! Ch³opcy, tak, ale ty, ty musisz iœæ do domu! - Nie pójdê. – w³osy Ginny powiewa³y, kiedy wyrwa³a ramiê z uœcisku matki. – Jestem w Gwardii Dumbledore’a... - Banda nastolatków! - Banda nastolatków zaraz stanie do pojedynku

-